Ρήξη μηνίσκου στην μέση ηλικία. Χρειάζεται χειρουργείο;

rixi-miniskou-mesi-ilikiaΡήξη μηνίσκου στη μέση ηλικία μπορεί να οφείλεται σε τραυματισμό, αλλά σε αρκετές περιπτώσεις είναι εκφυλιστική, ως αποτέλεσμα φθοράς.

Περισσότεροι από 4 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως -σύμφωνα με την Αμερικανική Ορθοπαιδική Εταιρεία Αθλητιατρικής-υποβάλλονται σε αρθροσκόπηση του γόνατος, η οποία αποτελεί μια ελάχιστα επεμβατική χειρουργική,

Ωστόσο, πολλοί ασθενείς ηλικίας 40-60 ετών και μεγαλύτεροι με ρήξη μηνίσκου και πόνο στο γόνατο, δεν φαίνεται να ωφελούνται από την αρθροσκόπηση του γόνατος και μερική μηνισκεκτομή περισσότερο από τη συντηρητική θεραπεία.

Ποιες κατηγορίες ασθενών ωφελούνται από την αρθροσκόπηση;

Ασθενείς χωρίς οστεοαρθρίτιδα, έχουν καλύτερα αποτελέσματα στη μείωση του πόνου από τη ρήξη του μηνίσκου.

Παρόμοια αποτελέσματα έχουν ασθενείς με ήπια οστεοαρθρίτιδα του γόνατος ή / και παρεκτοπισμένη ρήξη του μηνίσκου σαν «παρωνυχίδα» (hang-nail) ή δίκην λαβής κάδου (bucket-handle), που προκαλεί διακριτά συμπτώματα μηχανικού τύπου (αίσθημα σαν «πιάσιμο» ή «εμπλοκή» του γόνατος) τόσο στην καθημερινή δραστηριότητα του ασθενή. Τα συμπτώματα αυτά αναπαράγονται κατά την εξέταση του ασθενή από τον ορθοπαιδικό χειρουργό.

Σε ποιες περιπτώσεις δεν συστήνεται αρθροσκόπηση του γόνατος  για ρήξη μηνίσκου;                                                                       

 Αυτό συμβαίνει σε ασθενείς με μέτρια ή προχωρημένη οστεοαρθρίτιδα του γόνατος. Στις περιπτώσεις αυτές το χειρουργείο αυτό δεν έχει καλύτερα αποτέλεσματα στη λειτουργικότητα του γόνατος και καταφέρνει να μειώσει λίγο τον πόνο του ασθενή σε σύγκριση με άλλες μη χειρουργικές θεραπείες, όπως  οι ενδαρθρικές ενέσεις υαλουρονικού οξέος, η ενδαρθρική έγχυση πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) ή φαρμακευτική θεραπεία, η άσκηση και η φυσιοθεραπεία.

Αντίθετα, σε περιπτώσεις που ο πόνος δεν σχετίζεται με τη ρήξη του μηνίσκου αλλά με βλάβη στο χόνδρο της επιγονατίδας (χονδροπάθεια ή οστεοαρθρίτιδα) ή αντίστοιχη βλάβη σε άλλη ανατομική περιοχή του γόνατος, ο ορθοπαιδικός θα πρέπει να επιλέξει συντηρητική θεραπεία.

Πράγματι, σε αρκετές περιπτώσεις, η ρήξη μηνίσκου που απεικονίζεται στην μαγνητική τομογραφία είναι εκφυλιστική, αποτελεί συχνό εύρημα σε άτομα μέσης ηλικίας και δεν είναι υπεύθυνη για τον πόνο του ασθενούς.

Στην περίπτωση αυτή, προτείνεται συντηρητική θεραπεία με ενδαρθρικές ενέσεις υαλουρονικού οξέος ή PRP (πλάσμα πλούσιο σε αιμοπετάλια), αντιφλεγμονώδη αγωγή, φυσιοθεραπεία και άσκηση.

Συμπερασματικά, σε αρκετές περιπτώσεις οι ασθενείς θα πρέπει να αντιμετωπίζονται αρχικά με συντηρητική θεραπεία (ενδαρθρικές ενέσεις, φυσιοθεραπεία κλπ) και σε περίπτωση που αυτή δεν αποδειχθεί αποτελεσματική, ειδικά σε περιπτώσεις χωρίς οστεοαρθρίτιδα του γόνατος ή συμπτώματα εμπλοκής ή «πιασίματος»  του γόνατος θα πρέπει να γίνεται αρθροσκόπηση.

 

 

Br J Sports Med 2019