Ρήξη μηνίσκου- Πότε γίνεται συρραφή και πότε μηνισκεκτομή;

Τελευταία ενημέρωση: 21 Σεπτεμβρίου 2026

Η ρήξη μηνίσκου αποτελεί μία από τους συχνότερους τραυματισμούς του γόνατος.

Ο μηνίσκος είναι ένας ινοχόνδρινος σχηματισμός μεταξύ μηρού και κνήμης που λειτουργεί σαν «αμορτισέρ», απορροφώντας τους κραδασμούς, συμβάλλοντας στη σταθερότητα της άρθρωσης και προστατεύοντας τον αρθρικό χόνδρο από τη φθορά.

Πώς επιλέγεται η κατάλληλη θεραπεία για τη ρήξη μηνίσκου;

Δεν χρειάζονται όλες οι ρήξεις μηνίσκου χειρουργική αντιμετώπιση. Η θεραπεία εξατομικεύεται ανάλογα με:

• Τα συμπτώματα
• Το είδος της ρήξης
• Την ηλικία και τις δραστηριότητες του ασθενούς
• Την κατάσταση του αρθρικού χόνδρου και την παρουσία άλλων παθήσεων του γόνατος

Όταν υπάρχει ένδειξη χειρουργικής αντιμετώπισης, η επιλογή μεταξύ συρραφής (επιδιόρθωσης) και μερικής μηνισκεκτομής (αφαίρεσης του τμήματος του μηνίσκου που έχει υποστεί ρήξη ) εξαρτάται κυρίως από:

• Τον τύπο της ρήξης
• Την αιμάτωση της ρήξης: Στην περιφέρεια η αιμάτωση είναι καλύτερη και ευνοεί την επούλωση, ενώ στο κεντρικό τμήμα είναι περιορισμένη έως ανύπαρκτη, γεγονός που δυσκολεύει την επούλωση
• Τον βαθμό εκφύλισης του μηνίσκου, ο οποίος σχετίζεται και με την ηλικία του ασθενούς.
  Συνεκτιμούμε πάντα το επίπεδο δραστηριότητας και τυχόν συνυπάρχουσες βλάβες του γόνατος. Στόχος είναι η διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερου λειτουργικού μηνίσκου.

Σε ποιες ηλικίες παρατηρούνται;

Οι οξείες τραυματικές ρήξεις συμβαίνουν περισσότερο σε νεώτερους ασθενείς που συμμετέχουν σε αθλήματα υψηλού κινδύνου για κάκωση.

Με την πάροδο του χρόνου οι μηνίσκοι υφίστανται προοδευτική γήρανση (εκφύλιση)  και η ρήξη μηνίσκου συμβαίνει χωρίς τραυματισμό ή αρκεί μία μικρή στροφική κάκωση ή τάση στο γόνατο για να προκαλέσει μία χρόνια εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου. Σε τέτοιες περιπτω΄σεις, ο ηλικιωμένος ασθενής παραλείπει να αναφέρει ιστορικό τραυματισμού.

Σε παιδιά κάτω των 10 ετών οι ρήξεις μηνίσκου είναι σπάνιες.

Με ποιο μηχανισμό συμβαίνει η ρήξη μηνίσκου σε κάθε ηλικία; Σε ποια αθλήματα ή καθημερινές δραστηριότητες;

Νεώτεροι ασθενείς και αθλητές

Συμβαίνει οξεία τραυματική ρήξη μηνίσκου  μετά από βίαιη στροφική κάκωση του γόνατος, ενώ το πόδι βρίσκεται σταθερά καθηλωμένο στο έδαφος και το σώμα στρίβει.

Εμφανίζεται συχνά σε αθλήματα που περιλαμβάνουν ταχεία επιβράδυνση και αλλαγή κατεύθυνσης. Τα συνηθέστερα είναι:

• Το ποδόσφαιρο
• Το μπάσκετ
• Το αμερικανικό ποδόσφαιρο
• Το τέννις
• Το σκι

Μεγαλύτερης ηλικίας ασθενείς συνήθως άνω των 50 ετών

Συμβαίνει εκφυλιστική ρήξη μετά από κάκωση χαμηλής ενέργειας.

Καθώς οι μηνίσκοι υφίστανται προοδευτική γήρανση (εκφύλιση), αρκεί μια καθημερινή κίνηση όπως μια απότομη στροφή κατά τη βάδιση ή ένα βαθύ κάθισμα. Σε τέτοιες περιπτώσεις, ο ηλικιωμένος ασθενής συχνά δεν αναφέρει ιστορικό τραυματισμού.

Παιδιά κάτω των 10 ετών

Οι ρήξεις μηνίσκου είναι σπάνιες.

Συμπτώματα

Αρχικά…

Μετά από μια μικρή ρήξη, οι περισσότεροι ασθενείς μπορούν να συνεχίσουν τη δραστηριότητα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Ωστόσο, μέσα σε 24 ώρες εμφανίζεται πόνος, που επιδεινώνεται με τις στροφικές κινήσεις.

Σε πιο σοβαρές ρήξεις συνήθως:

• Υπάρχει πιο έντονος πόνος και άμεσος περιορισμός της κίνησης του γόνατος.
• Μερικοί ασθενείς περιγράφουν μια αίσθηση σχισίματος  ή  ή έναν χαρακτηριστικό ήχο («σκάσιμο») τη στιγμή του τραυματισμού.

Στην πορεία…

Αν η ρήξη μηνίσκου δεν αντιμετωπιστεί έγκαιρα από εξειδικευμένο Ορθοπαιδικό, ο ασθενής ενδέχεται εβδομάδες μετά να εμφανίσει:

• «Μάγκωμα» ή «κλείδωμα» της άρθρωσης.
• Ακουστό ή αισθητό κλικ κατά την κίνηση.
• Αίσθημα αστάθειας, σαν το γόνατο να «φεύγει» από τη θέση του.

Tι σημαίνει «κλείδωμα» του Γόνατος

• Το «μάγκωμα» είναι ένα στιγμιαίο αίσθημα ότι κάτι εμποδίζει την ομαλή κίνηση του γόνατος. Συνήθως υποχωρεί και η κίνηση συνεχίζεται.
• Το «κλείδωμα» του γόνατος δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη αδυναμία κίνησης, αλλά την αδυναμία πλήρους έκτασης (τεντώματος) του γόνατος. Αυτό συμβαίνει λόγω της παρεμβολής του παρεκτοπισμένου τμήματος του μηνίσκου ανάμεσα στα οστά.
• Το «κλείδωμα» συμβαίνει ξαφνικά, μπορεί να υποχωρεί και να υποτροπιάζει.
• Σε σπάνιες περιπτώσεις, για το κλείδωμα μπορεί να ευθύνεται ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΡΠΧ).

Γιατί Νιώθουμε το Γόνατο να «Φεύγει» ή ότι είναι ασταθές;

• Πολλοί ασθενείς αναφέρουν μια αόριστη αίσθηση ότι το γόνατο δεν βρίσκεται στη θέση που θα έπρεπε ή ότι φεύγει.
• Αυτό το αίσθημα αστάθειας δημιουργείται όταν υπάρχει ένα κινητό κομμάτι μηνίσκου ανάμεσα στις αρθρικές επιφάνειες.
• Ο ασθενής αισθάνεται φόβο και ανασφάλεια κατά τις κινήσεις το γόνατος και τη βάδιση.

Μηχανικά Συμπτώματα: Σημαίνουν Ρήξη μηνίσκου ή Βλάβη Χόνδρου;

Τα μηχανικά συμπτώματα (σκάσιμο, «πιάσιμο», υποχώρηση του γόνατος) που προκαλούν ανησυχία στους ασθενείς, συνήθως αποδίδονται σε ρήξη μηνίσκου. Ωστόσο, μπορεί επίσης να οφείλονται σε:

• Βλάβη του αρθρικού χόνδρου (χονδροπάθεια / ελεύθερα σώματα).
• Άλλο τραυματισμό ή παθήσεις του γόνατος (π.χ. σύνδρομο υμενική πτυχής).

Πρήξιμο & Συλλογή Υγρού στο Γόνατο

• Η συλλογή αρθρικού υγρού (οίδημα) είναι συχνή σε τραυματισμούς του μηνίσκου, ιδιαίτερα σε μεγάλες ή σύνθετες ρήξεις.
• Εμφανίζεται κατά διαστήματα σε εκφυλιστικές ρήξεις που συνοδεύουν την οστεοαρθρίτιδα γόνατος.
• Οι περισσότεροι ασθενείς με συλλογή υγρού παραπονούνται κυρίως για έντονη δυσκαμψία και λιγότερο για την ίδια την αίσθηση του πρηξίματος.

Κλινική εξέταση

Η εξέταση ξεκινά με παρατήρηση της βάδισης και έλεγχο της κινητικότητας του γόνατος. Εφόσον το επιτρέπουν τα συμπτώματα, αξιολογούμε επίσης αν ο ασθενής έχει πόνο σε βαθύ κάθισμα.

Κατά την ψηλάφηση, μπορεί να διαπιστωθεί  εντοπισμένη ευαισθησία στην αρθρική σχισμή, δηλαδή στην περιοχή που βρίσκονται οι μηνίσκοι.

Οι παρακάτω ειδικές δοκιμασίες μπορεί να είναι θετικές:

• Mc Murray
• Apley
• Τhessaly 

Ενδέχεται να υπάρχει συλλογή στην άρθρωση:

• Σε μικρή συλλογή εξαλείφονται τα “λακάκια” που υπάρχουν πλάγια της επιγονατίδας
• Σε μεγάλη συλλογή γεμίζει με υγρό ο υπερεπιγονατιδικός χώρος και μειώνεται η κάμψη του γόνατος.

Παράλληλα, ελέγχονται η πλήρης έκταση και η σταθερότητα της άρθρωσης, ώστε να εντοπιστούν πιθανό μπλοκάρισμα ή συνυπάρχουσες συνδεσμικές κακώσεις.

Η ταχεία εμφάνιση μεγάλης συλλογής υγρού μετά από τραυματισμό, δημιουργεί υποψία αίμαρθρου, δηλαδή συγκέντρωσης αίματος μέσα στην άρθρωση.

Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται διερεύνηση για πιθανή ρήξη πρόσθιου χιαστού, εξάρθρημα επιγονατίδας ή ενδαρθρικό κάταγμα. Ελέγχεται επίσης το ενδεχόμενο οστεοχόνδρινης βλάβης.

Ανάλογα με τα ευρήματα, μπορεί να χρειαστεί απεικονιστικός έλεγχος. Σε επιλεγμένες περιπτώσεις γίνεται παρακέντηση για διαγνωστικούς λόγους ή για ανακούφιση από τον πόνο και την πίεση.

Ποιες εξετάσεις χρειάζεται να γίνουν;

Οι εξετάσεις επιλέγονται ανάλογα με το ιστορικό και τα ευρήματα της κλινικής εξέτασης.

Η απλή ακτινογραφία μπορεί να αναδείξει:

• Εκφυλιστικές αλλοιώσεις στο γόνατο (οστεοαρθρίτιδα), ιδιαίτερα σε μεγαλύτερους ασθενείς
• Αποτιτανώσεις στους μηνίσκους, όπως στη χονδρασβέστωση
• Ελεύθερα σώματα στην άρθρωση
• Οστεοχόνδρινες αλλοιώσεις.

Συνήθως χρησιμοποιούνται προσθιοπίσθιες και πλάγιες λήψεις. Ανάλογα με την περίπτωση, συμπληρώνονται με λήψεις υπό φόρτιση ή ειδικές προβολές, όπως η tunnel view.

Το υπερηχογράφημα μπορεί να βοηθήσει:

• Στην εκτίμηση της συλλογής υγρού
• Στην απεικόνιση κύστεων ή επιφανειακών ανατομικών δομών.

Μπορεί επίσης να αναδείξει ορισμένες μηνισκικές βλάβες, αλλά έχει περιορισμούς στην πλήρη αξιολόγηση των μηνίσκων και των βαθύτερων ενδαρθρικών δομών.

Η μαγνητική τομογραφία είναι η εξέταση εκλογής για τη διάγνωση και την εκτίμηση της θέσης, του τύπου και της έκτασης μιας ρήξης μηνίσκου. την ανάδειξη της έκτασης και του τύπου  αλλά για τη διάγνωση μικρής ρήξης μηνίσκου.

Παράλληλα, αξιολογεί τους συνδέσμους, τον αρθρικό χόνδρο και άλλες πιθανές βλάβες του γόνατος.

Τα ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας  αξιολογούνται πάντα σε συνδυασμό με το ιστορικό και την κλινική εξέταση. Η μυξώδης εκφύλιση του μηνίσκου είναι ένα συχνό εύρημα με την αύξηση της ηλικίας και δεν ισοδυναμεί από μόνη της με ρήξη.

Διάγνωση και διάκριση από άλλες παθήσεις και τραυματισμούς

Η διάγνωση μίας οξείας ρήξης μηνίσκου συχνά είναι δύσκολη γιατί τα συμπτώματα, η κλινική εικόνα και πόνος μπορεί να μην είναι σαφώς καθορισμένα.
Μεγάλη σημασία στη διάγνωση έχει:

• Ο μηχανισμός της κάκωσης , όπως στροφή του γόνατος με το πόδι σταθερό στο έδαφος).

• Η εντόπιση του πόνου, ιδιαίτερα στην έσω ή την έξω αρθρική σχισμή

• Τα μηχανικά συμπτώματα, όπως αίσθημα “πιασίματος” ή εμπλοκής του γόνατος
• Οι θετικές κλινικές δοκιμασίες που εκτελεί ο ορθοπαιδικός χειρουργός.

Παρόμοια συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν και στις ακόλουθες παθήσεις ή τραυματισμούς.

Οστεοαρθρίτιδα

• Η οστεοαρθρίτιδα μπορεί να προκαλεί πόνο, δυσκαμψία και κριγμό κατά την κίνηση.
• Σε μεγαλύτερους ασθενείς μπορεί να συνυπάρχει με εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου, γι’ αυτό χρειάζεται να εκτιμηθεί ποια ευρήματα σχετίζονται με τα συμπτώματα.

Επιγονατιδομηριαίος πόνος

• Εντοπίζεται ακαθόριστα γύρω ή πίσω από την επιγονατίδα αντί στην αρθρική σχισμή
• Επιδεινώνεται συχνά στις σκάλες ή μετά από παρατεταμένη καθιστική θέση με λυγισμένα γόνατα.
• Μπορεί να συνοδεύεται από «κλικ» ή κριγμό, συνήθως χωρίς πραγματικό μπλοκάρισμα του γόνατος

Συνδεσμικές κακώσεις, ιδιαίτερα ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου

Σε ρήξη μηνίσκου μπορεί να υπάρχει αίσθημα ότι το γόνατο «υποχωρεί» λόγω του πόνου. Αυτό πρέπει να διακρίνεται από τη συνδεσμική αστάθεια, η οποία υποδηλώνει πιθανή συνυπάρχουσα κάκωση συνδέσμων.

Το αίμαρθρο προκαλείται συχνότερα από ρήξεις του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου ή από κάταγμα των κνημιαίων κονδύλων ή της επιγονατίδας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια ρήξη μηνίσκου μπορεί επίσης να προκαλέσει οξύ αίμαρθρο.

Ελεύθερα σώματα ή οστεχόνδρινες βλάβες

Μπορούν να προκαλέσουν επεισόδια πιασίματος ή αιφνίδιου μπλοκαρίσματος του γόνατος, παρόμοια με εκείνα μιας ρήξης μηνίσκου.

Ενδαρθρικά κατάγματα

Τα ενδαρθρικά κατάγματα, όπως των κνημιαίων κονδύλων, μπορεί να προκαλέσουν πόνο, πρήξιμο και περιορισμό της κίνησης μετά από τραυματισμό

Άλλες αιτίες

• Λαχνοοζώδη υμενίτιδα
• Χονδροασβέστωση
• Συγγενής δισκοειδής μηνίσκο

Θεραπευτική αντιμετώπιση

Συντηρητική θεραπεία

Η αντιμετώπιση εξαρτάται από τον τύπο και τη θέση της ρήξης, την ένταση των συμπτωμάτων, τη λειτουργικότητα του γόνατος και τις συνυπάρχουσες βλάβες.

Πολλές ρήξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν αρχικά συντηρητικά, εφόσον δεν υπάρχει ένδειξη πρώιμης χειρουργικής αντιμετώπισης.

Η αρχική αντιμετώπιση περιλαμβάνει:

• Τροποποίηση δραστηριοτήτων: Ο ασθενής πρέπει να αποφεύγει το οκλαδόν, το γονάτισμα, το βαθύ κάθισμα, τις στροφικές κινήσεις του γόνατος, την επαναλαμβανόμενη κάμψη (π.χ. σκάλες, άρση από καθιστή θέση, οδήγηση) και γενικότερα δραστηριότητες που αυξάνουν τον πόνος και το πρήξιμο μέχρι να υποχωρήσουν τα συμπτώματα.
• Παγοθεραπεία για 15-20 λεπτά
• Ανάρροπος θέση του άκρου (να κρατά το πόδι ψηλά).
•  Βάδιση με βακτηρίες εφόσον υπάρχει πόνος κατά την στήριξη του ποδιού.

• Φυσικοθεραπεία και θεραπευτική άσκηση: για αποκατάσταση της κινητικότητας, ενδυνάμωση και βελτίωση του ελέγχου του γόνατος.

 Η διαχείριση των ρήξεων μηνίσκου εξαρτάται από τον τύπο της ρήξης (π.χ. ενδομηνισκική, οριζόντια ή κάθετη), την παρουσία σημαντικών μηχανικών συμπτωμάτων και την παρουσία επίμονης συλλογής (ύγραρθρου) στο γόνατο.

Μικρές  και κάθετες ενδομηνισκικές ρήξεις που προκαλούν σπάνια συμπτώματα και δεν παρεμβαίνουν στη γενική λειτουργία του γόνατος μπορούν να αντιμετωπιστούν συντηρητικά με ανάπαυση, περιορισμό δραστηριότητας και φυσικοθεραπεία.

Στις εκφυλιστικές ρήξεις, ιδιαίτερα όταν συνυπάρχει οστεοαρθρίτιδα, η συντηρητική αντιμετώπιση αποτελεί συνήθως την πρώτη επιλογή.

Η συντηρητική αντιμετώπιση έχει επιτυχία όταν:

• Συμπτώματα δεν  εμφανίζονται αμέσως μετά αλλά 24 έως 48 ώρες μετά τον οξύ τραυματισμό.
• Το πρήξιμο στο γόνατο είναι ελάχιστο.
• Το γόνατο έχει πλήρες εύρος κίνησης με πόνο μόνο στην πλήρη κάμψη ή λίγο λιγότερο.
• Ο πόνος με τη δοκιμασία Mc Murray εμφανίζεται μόνο με τη βαθιά κάμψη του γόνατος.

Ποιοι παράγοντες υποδηλώνουν ότι θα χρειαστεί χειρουργική επέμβαση:

• Σοβαρή στροφική κάκωση του γόνατος μετά από την οποία δεν μπορεί ο ασθενής να συνεχίσει τη δραστηριότητα.
• Το γόνατο είναι “κλειδωμένο” σε μία θέση ή η κίνηση είναι σοβαρά περιορισμένη
• Αστάθεια γόνατος, αδυναμία βαθιάς κάμψης σε όρθια θέση ή θέσης οκλαδόν
• Ο πόνος αναπτύσσεται με τη δοκιμασία McMurray σε ελάχιστη κάμψη του γόνατος
• Ο τύπος της ρήξης μηνίσκου (πχ σύμπλοκη ρήξη που επεκτείνεται στην αρθρική επιφάνεια)
• Η πιθανότητα μεγαλύτερης βλ΄άβης του αρθρικού χόνδρου αν δεν αποκατασταθεί η ρήξη μηνίσκου
• Συνυπάρχει ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
• Συνύπαρξη βλάβης του αρθρικού χόνδρου ή άλλων αρθρικών δομών.
• Υπάρχει μικρή βελτίωση στα συμπτώματα μετά από 3-6  εβδομάδες παρά την κατάλληλη συντηρητική θεραπεία
• Συχνότητα συμπτωμάτων (π.χ. καθημερινά)

Η πρώιμη χειρουργική αποκατάσταση (π.χ. εντός τριών μηνών από τον τραυματισμό) έχει καλύτερα αποτελέσματα σε σύγκριση με μεταγενέστερο χειρουργείο.

Η απελευθέρωση ενός κλειδωμένου γόνατος μπορεί μερικές φορές να επιτευχθεί με την εφαρμογή επιμήκους έλξης στο πόδι, ενώ ταυτόχρονα περιστρέφεται ήπια το κάτω άκρο στην άρθρωση ισχίου τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά.

Αρθροσκόπηση-χειρουργικές τεχνικές 

Η αρθροσκόπηση αποτελεί το gold standard της χειρουργικής αντιμετώπισης, σε σύγκριση με την ανοικτή επέμβαση, καθώς είναι μία ελάχιστα επεμβατική διαδικασία με νοσηλεία ωρών ή μίας ημέρας, επιτρέπει καλύτερη επισκόπηση της βλάβης του μηνίσκου, έχει μικρότερη νοσηρότητα, ταχύτερη ανάρρωση και καλύτερα αποτελέσματα από την ανοικτή επέμβαση.

Κατά την αρθροσκόπηση εισέρχεται στο γόνατο μέσα από μικρή τομή μερικών χιλιοστών μία μικροσκοπική κάμερα, μέσα από την οποία μπορούμε να δούμε όλη την άρθρωση του γόνατος και να αναγνωρίσουμε τη ρήξη του μηνίσκου ή και συνοδές άλλες βλάβες που μπορεί να συνυπάρχουν.

Εν συνεχεία με δεύτερη μικρή τομή μερικών χιλιοστών εισάγουμε λεπτά αρθροσκοπικά εργαλεία με τα οποία μπορούμε είτε να αφαιρέσουμε τμήμα μηνίσκου (μερική μηνισκεκτομή) ή να κάνουμε συρραφή της ρήξης (σε περιπτώσεις που  έχει προηγηθεί υφολική ή ολική μηνισκεκτομή τοποθετείται μόσχευμα μηνίσκου).

 Ωστόσο, η μερική μηνισκεκτομή που εκτελείται αρθροσκοπικά θεωρείται γενικά προτιμότερη λόγω της ταχύτητας ανάρρωσης και των συνολικών λειτουργικών αποτελεσμάτων.

Μερική μηνισκεκτομή

Βασική αρχή κατά την εκτέλεση μηνισκεκτομής είναι η αφαίρεση τμήματος μηνίσκου και η διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερου φυσιολογικού μηνίσκου.

Το περίγραμμα του εναπομείναντα φυσιολογικού μηνίσκου εξομαλύνεται, ώστε να διαμορφωθεί ένας σταθερός περιφερικός δακτύλιος μηνίσκου που επηρεάζει στο ελάχιστο τη λειτουργικότητα της άρθρωσης.

Είναι  θεραπεία εκλογής για ρήξεις που συμβαίνουν στο τμήμα του μηνίσκου που δεν έχει αιμάτωση (white zone) ή για σύνθετες ρήξεις που δεν είναι μπορούν να αντιμετωπισθούν με συρραφή.

Συρραφή μηνίσκου

Ενδείξεις για συρραφή του μηνίσκου είναι:

• Κυρίως τραυματικές ρήξεις που συμβαίνουν στο περιφερικό 1/3 του μηνίσκου που έχει αιμάτωση (red-red zone) και επομένως μπορούν μεταφερθούν εκεί με την κυκλοφορία παράγοντες επούλωσης. Η μικρή απόσταση της ρήξης από την περιφέρεια του μηνίσκου αυξάνει την ικανότητα επούλωσης της συρραφής του μηνίσκου.
• Περισσότερο οι κάθετες-επιμήκεις ρήξεις σε σύγκριση με τις ακτινωτές, οριζόντιες και εκφυλιστικές ρήξεις.
• Οι ρήξεις στη ρίζα του μηνίσκου.
• Ρήξεις με μήκος 1-4 cm.
• Ρήξεις μεγαλύτερες από το  50% του πάχους του μηνίσκου.

Η συρραφή του μηνίσκου μπορεί να επιτευχθεί με διάφορες αρθροσκοπικές τεχνικές (outside-in, inside out ή all-inside). Η all-inside είναι η δημοφιλέστερη τεχνική.

Ιδιαίτερη αντιμετώπιση απαιτούν οι ρήξεις της ρίζας του μηνίσκου με αγκυροβολούμενα οστικά ράμματα υπό αρθροσκοπική υποβοήθηση ή διοστικά ράμματα (pullout τεχνική).

Ένα σταθερό γόνατο είναι απαραίτητο για να επιτύχει η επούλωση του μηνίσκου μετά από συρραφή. Επομένως, συνοδές συνδεσμικές κακώσεις με συνηθέστερη την πλήρη ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου θα πρέπει να αποκαθίστανται.

Τοποθέτηση αλλομοσχεύματος μηνίσκου

Είναι μία σχετικά καινούρια χειρουργική τεχνική που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις που έχει προηγηθεί υφολική ή ολική μηνισκεκτομή. Περισσότερες μελέτες, ωστόσο, χρειάζονται για να εκτιμηθεί η ικανότητά της στην αποκατάσταση της φυσιολογικής λειτουργίας του μηνίσκου αλλά και στην αποτροπή της οστεοαρθρίτιδας.

Αναγέννηση μηνίσκου

Πρόσφατα, διεξάγεται έρευνα σχετικά με την αποκατάσταση μέσα από τη διαδικασία αναγέννησης του μηνίσκου πάνω σε ένα ελεγχόμενα  βιοαπορροφήσιμο ικρίωμα από κολλαγόνο.

Εκφυλιστικές ρήξεις μηνίσκου

Οι ρήξεις μηνίσκου που σχετίζονται με τη χρόνια εκφύλιση του μηνίσκου που συμβαίνει με την πάροδο της ηλικίας, εμφανίζονται σε ηλικιωμένους και σε ορισμένους μεσήλικες και μπορεί να σχετίζονται ή όχι με οξύ τραυματισμό.

 Ένας στους 5 ανθρώπους ηλικίας μεγαλύτερης από 40 ετών χωρίς συμπτώματα, εμφανίζει εικόνα ρήξης μηνίσκου σε μαγνητική τομογραφία.

Σε περιπτώσεις εκφυλιστικής ρήξης μηνίσκου που δεν προκαλεί κλείδωμα του γόνατος και επίμονο ύγραρθρο , προτείνεται η φυσιοθεραπεία για την αποκατάσταση της μειωμένης λειτουργικότητας των κάτω άκρων και της αδυναμίας του τετρακεφάλου που παρατηρούνται σε τέτοιες περιπτώσεις.

Η χειρουργική αποκατάσταση του μηνίσκου είναι λιγότερο επιτυχής σε ηλικιωμένους ασθενείς με σοβαρή οστεοαρθρίτιδα του γόνατος και εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου.

Μια ένεση γλυκοκορτικοειδούς μπορεί να είναι χρήσιμη σε ασθενείς που έχουν οστεοαρθρίτιδα, η οποία επιπλέκεται από εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου. Οι ασθενείς μπορούν να μειώσουν τον κίνδυνο εμπλοκής αποφεύγοντας δραστηριότητες που περιλαμβάνουν πλήρη κάμψη του γόνατος.

Ωστόσο, έως ως και το ένα τρίτο των ασθενών με εκφυλιστική ρήξη μηνίσκου που προκαλεί επαναλαμβανόμενη αρθρική συλλογή και μηχανική δυσλειτουργία (πχ κλείδωμα) θα χρειαστούν αρθροσκόπηση, παρά την επαρκή φυσικοθεραπεία. Η συγκεκριμένη ομάδα ασθενών  παρουσιάζει βελτίωση ως προς τον πόνο και τη λειτουργικότητα του γόνατος μετά το χειρουργείο.

Γενικά, οι ασθενείς με χρόνιες ρήξεις, απαιτούν περισσότερο χρόνο για αποκατάσταση μετά από χειρουργική επέμβαση σε σύγκριση με  εκείνους που παρουσιάζουν ρήξη μετά από οξύ τραυματισμό.