Θλάση πτέρνας: Δεν πρέπει να συγχέεται με άκανθα πτέρνας

θλάση-οίδημα-πτέρνας

Θλάση πτέρνας: Δεν πρέπει να συγχέεται με άκανθα πτέρνας

Θλάση πτέρνας ή καλύτερα θλάση των μαλακών μορίων της πτέρνας (heel pad ή foot pad contusion)  συμβαίνει μετά από οξύ τραύμα (π.χ πτώση από ύψος) ή στήριξη της πτέρνας πάνω σε πέτρα ή βράχο ή ρίζα δένδρου κατά τη διάρκεια τρεξίματος σε ορεινές διαδρομές (trail running) ή τρέξιμο μεγάλων αποστάσεων με ακατάλληλα παπούτσια (πέλμα χωρίς επαρκές “μαξιλάρι” στην πτέρνα).

Κατά την κλινική εξέταση, διαπιστώνεται τοπική ευαισθησία των μαλακών μορίων στο κέντρο της πελματιαίας επιφάνειας της πτέρνας (όχι στην έκφυση της πελματιαίας απονεύρωσης, που σημαίνει πελματιαία απονευρωσίτιδα ή και άκανθα πτέρνας).

Πρόκειται για το σημείο, που προεξέχει περισσότερο στην πτέρνα και γι’ αυτό έχει μεγαλύτερο κίνδυνο να τραυματιστεί.

Οι περισσότερες κακώσεις είναι ήπιες κατά τις οποίες τραυματίζεται το προστατευτικό λιπώδες σώμα της πτέρνας. Το τελευταίο έχει ινώδη διαφράγματα, που περικλείουν τα λιπώδη κύτταρα και τα συγκρατούν στη θέση τους, ώστε να λειτουργούν σαν “μαξιλάρι” που απορροφά τους κραδασμούς κατά τη διάρκεια της κρούσης της πτέρνας στο έδαφος (heek strike).

Αν τα ινώδη διαφράγματα σχιστούν, μειώνεται η προστασία στην φορτιζόμενό επιφάνεια της πτέρνας και προκαλείται οίδημα και πόνος κατά την επαφή με το έδαφος.

Οι περισσότερες κακώσεις αντιμετωπίζονται με ανάπαυση, παγοθεραπεία,

υποστήριξη (συμπεριλαμβανομένου ενός μαξιλαριού πτέρνας ή ταινία συγκράτησης και αναλγητικά ή εφόσον απαιτείται αντοιλεγμονώδη . Μερικές φορές, ένα επίθεμα σε σχήμα donut στην πτέρνα μειώνει την πίεση στην πτέρνα και προκαλεί λιγότερο πόνο από ένα πλήρες μαξιλαράκι πτέρνας.

Εάν ο πόνος είναι έντονος, ο ασθενής θα πρέπει να βαδίζει με πατερίτσες χωρίς να στηρίζει την πτέρνα του για μερικές ημέρες και εφόσον ο πόνος δεν υποχωρεί εντός πέντε έως επτά ημερών με την κατάλληλη θεραπεία θα πρέπει να γίνει ακτινογραφία. Αν οι ακτινογραφίες της πτέρνας είναι φυσιολογικές, η μαγνητική τομογραφία μπορεί να αποκλείσει πιο σοβαρές παθήσεις, όπως οστικό οίδημα της πτέρνας ή κάταγμα καταπόνησης.

Καθώς ο ασθενής ανακτά την δραστηριότητα του, θα πρέπει να φορά παπούτσια που απορροφούν του κραδασμούς στην πτέρνα. Σε κάποιες περιπτώσεις απαιτούνται υποπτέρνια μαξιλαράκια ή ειδικά διαμορφωμένα πέλματα βάσει πελματογραφήματος για να βοηθήσουν ή να επιταχύνουν την ανάρρωση.

Ο ασθενής επιστρέφει στην δραστηριότητά του, όταν μπορεί να περπατά χωρίς να να κουτσαίνει ή να έχει αρκετό πόνο. Η δραστηριότητα εντείνεται προοδευτικά καθώς τα συμπτώματα υποχωρούν μέχρι να εξαφανιστούν.

 

About Author

Related posts